Nat, natter, ...

Het heeft de afgelopen dagen behoorlijk geregend. Omdat Femke op bezoek is en zij nog wat boodschappen moest doen, ben ik vanochtend op de fiets naar de zaak gegaan. Niet dat dit een unicum is, maar wel met dit weer. Het stormde, was donker en nat en hierdoor is alles donker.
De terugreis was zowaar iets beter.  Het regende nog altijd een beetje, maar het was wel licht, omdat ik halverwege de dag naar huis mocht. Noorwegen is verzot op de laatste dag voor kerst, "Juleaften", en standaard is dit maar een halve dag werken. Wel lekker, maar er waren bij zowel Marjolein als mij nauwelijks collega's op de zaak waardoor we ons redelijk verlaten voelden.
Maar de terugreis was fraai. Al dat water wat in allerlei bochten probeert een toch al overvolle rivier te bereiken

De rivier is twee keer zo breed en probeert zelfs bijna de bocht af te snijden over de velden

 Deze waterval was volledig droog in de zomer en in de winter

Aan de andere kant van de weg ligt de duiker die het water moet afvoeren. Het water spoot er met een indrukwekkende straal uit

 Vanaf ons huis horen we deze twee watervallen in de verte ruisen. Hier gefotografeerd vanaf de weg

Riviertjes langs de weg. Diep en erg snel stromend

 Het water vindt overal zijn weg door de bossen

Klein watervalletje. Altijd leuk te zien hoe het water zijn wegen vindt

Er is beter weer beloofd morgen. Op de eerste kerstdag gaan we bij de flakkefossen omhoog en verwachten hier nog meer water te gaan zien.

Prettige kerst allemaal!

Storm, Sinterklaas en kerst op het museum

Vandaag opnieuw Jul på Grasham, kerst op het museum waar ik meedoe als vrijwilliger. Opnieuw een prachtige dag, lichte sneeuwval, net kerst dus.

Zoals iedereen weet heeft het deze week behoorlijk gestormd en zo ook hier in de omgeving. Daags voor de storm heb ik nog een laatste SMS gestuurd naar de man van de gemeente dat we na 3 maanden wachten nu echt wel een probleem krijgen als de kapotte boom op ons dak valt. Dat hielp. Net voor de storm, 15:30 kwamen ze de boom omzagen. Marjolein was thuis en ik had cursus op de zaak.
Rond 18:00 reed ik naar huis en stond stil 3 km voor ons huis. Er was een boom omgevallen en dat waren ze met een catepillar aan het opruimen. Ik zat niet erg op mijn gemak in de auto. Het was donker en ik stond precies in een deel waar veel bomen erg dicht langs de kant van de weg staan. En een vallende boom zie je niet omvallen in het donker.
Ik hield enkele minuten angstvallig de bomen naast mij in de gaten en wilde net keren om in Birkenes zonder omringende bomen verder te wachten, toen er iemand langs de auto's liep om te vertellen dat we anders moesten rijden. Er lagen niet alleen verschillende bomen over de weg, maar ook elektriciteitspalen. Ok, dat is niet leuk. In plaats van de 3 resterende km's werden het er 23 en dat in een land met HEEEEEL VEEEEL bomen langs de weg. Niet hard gereden, het ging verder gelukkig goed en we hebben het avondje van Sinterklaas gevierd
Vandaag dus kerst op het museum. Ik begon de dag gezond, ik ben ernaar toe gefietst. Ik heb spikes onder mijn fiets en niet onder de auto. En met en dag als vandaag heb ik meer vertrouwen in mijn fiets dan in de auto.Voor het eerst passeerde ik de plek waar ik eerder deze week in de auto heb stilgestaan terwijl het licht was. En toen bleek mijn onderbuik gevoel in de auto juist te zijn geweest.

Vele bomen waren alsnog die avond omgewaaid, hingen over de weg of lagen getopt in de berm.
Enkele 10tallen meters verder een nieuw klein slagveld. Hier woonden we 200m vandaan.

Weer 200m verder zie ik de schuur van mijn collega in een rare hoek staan. Scheef gewaaid? Totdat ik voorbij reed en de boom zag liggen aan de achterkant. Boom op het dak dus.
Verder was het gewoon een leuke en mooie dag vandaag.

Hard geholpen met het opstarten van de open dag. Zoals altijd kwamen er ook mensen met stalletjes, die huren dan een plaatsje in een van de museumgebouwen om wat van hun eigen dingen te verkopen. Handgemaakte kwasten, eieren, boeken, breigoed, noem maar op.
Ik was bezig met de Glock, een drankje die ze erg lekker vinden hier in Noorwegen, maar die ik absoluut niet zal aanbevelen.1 fles Glock en twee flessen water bij elkaar in een pan boven het vuur.

We hebben als museum in augustus ons nieuwe gebouw opgeleverd gekregen, maar dat was wat verder lopen dus ik besluit het water te tappen in het oude huis.
Ik maak eerst de trap vrij van sneeuw en ga naar binnen om in de keuken te zoeken naar een pan om te vullen met water. Komt er een vrouw de voordeur binnen die zegt dat ze het gehuurd heeft en zoals de rest van de standhouders stuur ik haar direct naar mijn collega die bepaalt waar de standhouders moeten staan. En ik ga weer door met zoeken. Maar de vrouw liet zich niet wegsturen en legde uit dat ze het huis gehuurd had...
"Ehhh... U woont hier?"
"Ja, dit is mijn huis, u loopt in mijn keuken"
Zolang ik bij het museum rondloop is dit huis gebruikt als keuken voor open dagen, maar sinds de nieuwbouw in augustus is opgeleverd is het huis verhuurd aan deze mevrouw.
Ik heb vele excuses aangeboden en ben volgens mij alsnog met een vrij rood hoofd vertrokken. Ik had gelukkig wel haar trap geveegd voordat ik binnen kwam en ze nam het verder met een lach op.

Een het eind van de dag hebben we op de zolder van het museum onze eerste stuk naar binnen gereden. Een oude paardekar die we gebruiken om kinderen rond te rijden met een paard.
Na 1,5 uur opruimen ben ik in het donker weer teruggefietst over bevroren paden. De spijkerbanden zijn weer erg nuttig geweest vandaag.

Prachtige grauwe dag

We blijven het heerlijk vinden dat we thuis komen en we toch gewoon onze jas uit kunnen doen ondanks dat de verwarming uit heeft gestaan. En ondanks dat het behoorlijk wat koud geworden. Van Marjolein heb ik begrepen dat een van haar collega's met de fiets is uitgegleden en inderdaad, het is verraderlijk glad op sommige plekken. Het is mistig en het vriest. De hoogste tijd om de spijkerbanden onder mijn fiets te leggen
Bijkomend voordeel van winter vind ik altijd dat het weer heerlijk stil wordt op de wegen. Letterlijk. Niets tegen motorrijden hoor, maar voor de meeste motorrijders lijkt het een dusdanig dure hobby dat er vaak ergens anders op moet worden bezuinigd, veelal de geluidsdemper.
En zo worden ook de uitzichten af en toe opvallend anders. 7:45 vanochtend, door de mist en de temperatuur van -2 zag de wereld er nagenoeg zwart-wit uit.

En toen verder met de fiets naar de zaak, alwaar een bericht hing dat iemand zijn fiets was gestolen uit het fietsenhok. En dat terwijl mijn fiets er toen ook stond.
Nu nemen ze in Noorwegen nog niet echt de moeite om de fietsen op slot te zetten. Onze theorie is dat je het net iets moeilijk moet maken dan bij de buurman, en mijn fiets staat als oer-hollander altijd op slot (en 1 slot is lastiger mee te nemen dan geen slot). Maar ik ga toch maar overwegen om weer een tweede slot mee te nemen. Zelfs hier in Noorwegen dus...

De verbouwing gaat door

Inmiddels zitten we in onze vierde maand in het huis. De dagen worden met rasse schreden donkerder, maar ons huis wordt nog niet heel veel kouder... Ons oude huisje in Birkenes lag in de winter in de schaduw van een berg en zeer hoge bomen, en hier ontvingen we werkelijk 4 maanden geen zon. Los van het feit dat zon toch wel erg gezellig is, is het ook belangrijk voor de warmtehuishouding in een huis. Of zoals de Noren zeggen: er zijn maar 3 dingen belangrijk voor een huis: de ligging, de ligging en de ligging. En de ligging van ons huis is erg gunstig (vinden we zelf natuurlijk). Inmiddels hebben we wel iets van hout gestookt, maar over het algemeen gezien staan de kachel en de verwarming nog altijd uit.

De automatische garagedeuropener voldoet prima. Van een van de twee deuren was de deurknop kapot, en met 512 kroner was de automatische deuropener slechts 2x duurder dan het vervangen van de deurknop, dus ik vond het een prima investering. OK, het was ook 2 dagen puzzelen, maar ik houd meer van dit soort puzzels dan van de ravensburger type die je na veel bloed zweet en tranen weer uit elkaar gaat halen.
Het resultaat vond Marjolein eigenlijk ook wel wat. Ze was het alleen niet eens met de verdeling: ik die een automatische deuropener had en vervolgens iedere dag met de fiets ging en zij die haar smart in het boothokje parkeerde en deze dagelijks met de hand moest openen en sluiten. Enfin, voor 500 kroner hebben we nu een tweede opener gekocht (ja ja, aanbiedingen zijn zelfs in Noorwegen echt te vinden) en nu staan we allebei naar volle tevredenheid in de garage geparkeerd. Wat een belachelijke luxe, maar wel lekker. Ik zoek nu stiekem een automatische oplossing voor de fiets...
Toen ging het volgende project beginnen. Het uithakken van de ramen in de kelder.

 Zo zagen de ramen er voorheen uit

Toen ik eenmaal bezig wat om wat hout te verwijderen roken we helaas een schimmellucht. Het bleek dat de kelder niet waterdicht is. Projectje ramen wordt dus aanzienlijk groter dan gepland.

Ik ben bang dat niet alleen de wanden, maar ook de vloer moet worden verwijderd. Ach, het mag de pret niet drukken. Verder met de ramen dus

Ik had de ramen zo groot besteld dat er een klein deel grond moest worden afgegraven. Maar door de afmetingen van de nieuwe ramen hebben we in ieder geval van de brandweer toestemming om slaapplaatsen te hebben in de kelder.

Met de kango ging het uithakken eigenlijk vlekkeloos. Het is een brosse steenstruktuur die ze hier hebben gebruikt. Waarschijnlijk is dat ook de reden van de lekkage

Het resultaat. 1 raam vervangen en 1 oud. En nu maar hopen dat ik het raam niet op zijn kop heb gemonteerd...

De andere kant van het huis, bomen weg en stukje tuin verzakt

Dit weekend lekker bezig geweest met een een of andere chinese garagedeuropener.
Hij werkt goed, niets op aan te merken, maar ik heb hem 3 keer van het plafond moeten halen omdat OF er  toch net niet helemaal op de de inbouwinstructies vertrouwd kon worden, OF omdat er net een moertje uit de constructie viel wat alleen gemaakt kon worden door hem werkelijk HELEMAAL te demonteren. En toen ie uiteindelijk hing moest ik nog een kleine aanpassing doen en viel het moertje opnieuw van zijn plaats.
Voor de lieve vrede heb ik toen maar een alternatieve oplossing verzonnen die ongetwijfeld ook vele jaren gaat standhouden. We zoeken nu naar een tweede opener zodat beide deuren automatisch geopend kunnen worden tijdens de Noorse stortbuien.

Mijn normale fietsronde voor 2 jaar lang (die ik overigens al 3 maanden niet had gefietst) ging altijd vlak langs ons huis, maar ik had het huis nog nooit zien liggen. En dat klopte wel, het ligt ongeveer 400m van de weg af en vanaf de andere zijde waren er allerlei bomen die het uitzicht op het huis ontnamen.
Maar zo hebben ze vorige week de bomen aan de kopse kant van het huis gekapt en genieten we inmiddels dagelijks van de verworven uitzichten.
En zo ben ik ook maar weer eens een rondje gaan fietsen om het huis vanaf de andere kant te bekijken.

Ik vond het een mooi gezicht.
Het kappen van de bomen heeft nog wel het een en ander losgemaakt in de tuin. Letterlijk. We hadden een paadje aan de achterkant langs een redelijk steile helling, maar dit paadje ligt nu plotseling 2 meter lager. De machine waarmee ze de bomen hadden opgehaald was zo breed, dat deze de steile kanten van onze tuin iets heeft afgeschraapt aan de onderkant. En dat bleek net iets teveel van het goede.
Na drie dagen had ik eindelijk de naam van de uitvoerder te pakken, van hem moest ik iemand van de kommune bellen. Deze meneer zou donderdag kijken. Het is nu zondag en we wachten nog op antwoord

Ach, het houdt je van de straat

Vissen met de zaak

Onlangs ben ik met collega's buitengaats wezen vissen. We zouden vertrekken vanaf Lillesand waar iedereen via eigen vervoer naartoe zou gaan. Hier waren 3 boten geregeld. Wegens drukte vertrok ik op het allerlaatste moment vanaf de zaak, en laat er nu net een ongeluk zijn gebeurd midden in Birkeland. Noorwegen ten voeten uit, als er een weg geblokkeerd is, dan betekent dat wachten of heeeeel ver omrijden. Er is vaak gewoon geen mogelijkheid om er omheen te rijden via een parallelweg, zo ook hier midden in het dorp. Dus ben ik via een enorme omweg naar Lillesand gereden. En zelfs dat ging niet helemaal zonder slag of stoot. Eerst 8 km terug, hierna over een soort bergpas en kom je via een prachtig groene route op de oude rijksweg terecht. Hier bleken alleen wegens onderhoud de tunnels afgesloten te zijn in beide richtingen, zodat ik de groene route weer terug kon rijden. De volgende afslag (nog verder weg van kristiansand) naar de oude rijksweg genomen, Hierna teruggereden naar Kristiansand waarna ik vervolgens na vele kilometers omweg ook over de snelweg moest waar tol geheven wordt. Nadat ik er 3x zo lang over had gedaan als normaal ging ik als laatste aan boord en vertrokken we om te vissen.

De leukste twee van de drie boten. De derde boot was zo groot deze kleine bootjes aan de davids konden hangen.

De verwachting qua vissen was hoog gespannen, mijn directe concurrenten aan boord hadden fantastische blinkers die binnen enkele seconden op de grond van de zee lagen (volgens mij ben ik met mijn 30 gram blinkertje nooit in de buurt van de zeebodem gekomen). Niet dat dit qua vangst veel uitmaakte, niemand ving iets bij ons aan boord.
Hierna gingen we op makreel vissen. Met de boot langzaam in beweging en een snoer met haken erachteraan. Dit ging al een stuk beter, we vingen direct twee visjes, maar hier bleef het bij. Helaas was hierna snel het uurtje om en moesten we akte de presense geven bij de barbecue.

De vissen werden gewogen en geteld en voor iedere categorie werd een prijs uitgedeeld. Er mocht alleen een hengel gebruikt worden tijdens het vissen en onze boot was "gesnapt" tijdens het onreglementair vissen op makreel en daarom gediskwalificeerd. Maar de rest van de boten had er ook niet veel van gebakken. Zie hier de vangst van 25 manuur (en vrouwuur) vissen....

Bijgaand de emmer van de meest succesvolle boot. De eigenaar had de emmer maar aan boord laten staan, zo weinig had hij nog nooit gevangen. Het bleek goed voor de eerste plaats.

Voor we begonnen was het traditionele visserslatijn over hoe groot de vissen wel niet waren hier, maar zelfs mijn Noorse collega's hadden erg veel moeite om vissen uit het water te halen

Gelukkig was de barbecue was een groter succes. Er was gelukkig vlees ingeslagen en is er niet gewacht op de visvangst

Zo heb je een bos, en zo heb je uitzicht

Zo gingen we vandaag gewoon naar ons werk en zag het achter ons huis er nog erg gesloten uit

en zo kwamen we terug en was een heel bos achter ons huis gekapt en hadden we opeens vrij uitzicht naar de andere kant van de rivier. Zie hier, onze rechterburen...

Onder de categorie: Hoe red ik een boom
Vermoedelijk hebben ze twee bomen niet gekapt omdat hier het huis aan vast zit middels een drooglijn of andere noodmaatregel.

 Een derde (rotte) boom staat er ook nog. Hiervan hadden we verzocht of de eigenaar die alstublieft konden omzagen. Nu staat deze boom volledig alleen zonder beschutting van andere bomen tegen de wind. Niet handig van meneer de houthakker. Eens kijken hoe ik die weer te spreken krijg.
Links voor:

Links na

Verder vermaken we ons hier nog dagelijks in ons nieuwe huis. Mooi beton is leuk...

maar tegels vonden we toch leuker en bovendien is het een leuk project om te doen.

In de tussentijd zijn we op en neer naar Nederland gegaan. Donderdag na het werk naar het vliegveld Kjevik gereden, in Nederland veel op visite, een feest op zondag en maandag veel te vroeg alweer terug naar Noorwegen. En hierdoor uiteraard veel te weinig tijd om te doen wat we willen, maar in ieder geval hebben we wel weer een voorraadje Nederlandse kaas...