Heerlijk weer

"Het was maar -5 en toch verschrikkelijk koud omdat het zo waaide".
Dat vertelden we elkaar en later dachten we: "maar -5"? -5 was toch al erg koud eigenlijk? Hebben we echt onze grenzen al verlegd of speelt er iets anders mee? Misschien is het klimaat hier iets droger waardoor koudere temperaturen toch minder koud aanvoelen? In ieder geval zijn temperaturen rond het vriespunt meestal geen probleem meer.

Gisteravond was het een koude avond met -9, maar het was met een bijna volle maan toch weer prachtig om buiten te zijn. Het is rond het huis 's avonds behoorlijk donker, maar met maanlicht en veel sneeuw is het geen enkel probleem om buiten te lopen.
Vanochtend was het zelfs weer -15 en hebben we snel de kachel aan gestoken. Maar tegen 10 uur komt het zonnetje lekker over de bomen heen en is het zowaar lekker om in de tuin te zitten. Althans, naast de tuin is beter gezegd want er liggen nog wat sneeuwresten tot 1,5m hoog in de tuin (en, voor de komende vakantiegangers naar Birkeland, waarschijnlijk ligt er over een maand nog steeds sneeuw)

Er is in korte tijd deze week aardig wat sneeuw bijgevallen, wat af en toe toch wel leidt tot indrukwekkende sneeuwhopen

en idyllische doorkijkjes: onze tuin uit, kijkend naar links.

Een plaatje die absoluut niet zouden misstaan op een kerstkaart. Enig verschil is de datum (eind maart)

 en vandaag ziet het veld richting de kerk eruit als een gladgestreken tafellaken. Prachtig

maar alle prachtige kiekjes ten spijt verlangen we toch naar een snel voorjaar nu...

Wintersport!!

Dit jaar hebben we met veel plezier regelmatig op de skies gestaan. Het begon met enkele keren in de buurt op de langlaufskies. Hierna zijn we in januari naar Hovden geweest voor alpineski zoals de Noren zeggen. Het was mooi weer, maar erg koud met gemiddeld -15 op de piste. Vrij snel hierna gingen we naar...
Hovden, ca een maand later. Heerlijk geskied met temperaturen net onder nul, maar wel bewolkt. Dat maakt de hobbels in de piste altijd wat slechter zichtbaar maar de sneeuw was heerlijk
Hierna hebben we een ronde gelanglaufd in Tveide. Dat is verder rijden dan lopen van ons huis, maar aangezien het makkelijker met de auto te bereiken is zijn we met de auto gegaan. We hebben nog niet de juiste Noorse mentaliteit zien we tijdens deze tocht. Voor en direkt na onze koffiebreak worden we voorbij geskied door een Noor met een aanhangslede. Die doet het rondje in 1/4 van onze tijd en blijkt daar nog plezier in te beleven ook. Ach, wij genieten van de ijsplaten

Eind februari kwam Femke en zijn we naar Nissedal gegaan. Vanaf Nisserdal hebben we geskied in Gautefal en gelanglaufd op de Nisser. We hebben 5 hertjes het bevroren meer zien oversteken en de dag erna zelfs 2 elanden.
De week van 1 maart zat ik 5 dagen in de Ardennen met collega's. Er lag sneeuw in de Ardennen (nog meer sneeuw), maar mijn collega's uit India zagen dit witte goedje voor het eerst in hun leven.
Eenmaal thuis hebben we met spikes een wandeling gemaakt langs de rivier. Hierbij Mar op het ijs.

En toen bleek opnieuw de hut in Hovden vrij te zijn, dus zijn wij op vrijdag na het werk hiernaar toe gereden.

Met -20 begon het weekend opnieuw erg koud, gelukkig kreeg de zon het in 2 uur toch al snel tot -10. genoeg om te langlaufen naar de schaatsbaan om hier een paar rondjes te draaien. Nee, een koek en zopie tent zou hier niet echt winst maken.
.

(Ben en Mar als enige op een 400 meter baan)

Teruggegaan naar het appartement, snel eten en hierna op de skies, maar dat bleek gewoon afzien, De wind van slechts 4m/s was ruim voldoende om ons na 1,5 uur naar huis te doen gaan.

(het is niet koud, we willen gewoon niet herkend worden)

En zo reden we op zondagavond weer terug naar huis met een tevreden gevoel. Voor ons is de winter nu wel voorbij, nu mag het voorjaar doorbreken. Maar daar denkt koning Winter heel anders over. Waar het vorige week nog dooide in Birkeland met 12 graden overdag en 2 's nachts, daar daalde vannacht het kwik opnieuw naar -15 graden. Nee, onze oprit (reeds 2 maanden een ijsplaat van 10cm dik), die zal voorlopig nog niet weggedooid zijn

The winter continues...

Het weekend begon weer redelijk koud met -16 op zaterdag. We zijn naar Kristiansand gereden voor inkopen en onderweg lag de waterval bij Boen er prachtig bij. Zodra het een beetje dooit is het een redelijk kolkende massa, maar nu een is het een liefelijk stroompje.

Ons huidige (tijdelijk) huis is niet erg luxe, en Maaike is het nog altijd niet eens met dat de WC in dezelfde ruimte als douche zit en dat er wel eens mensen naar de WC gaan voordat zij in de douche is geweest.

En zo zijn er meer kleine nadelen te noemen. Onze eigen spullen staan nog altijd opgeslagen in Nederland en we hebben een hele grote pan om soep te koken. Maar die is dus opgeslagen. Het alternatief wat we hebben bleek niet erg groot: hier past de kip toch echt niet in....  Nou ja, ondanks het behelpen was het resultaat wel lekker.

Op zondag zijn we weer naar Tveide geweest om daar een rondje te langlaufen. Het rondje bleek 10km te zijn, misschien net iets teveel voor ons als ongetrainde Nederlanders maar het was absoluut de moeite waard. Tijdens het rondje werden we twee keer voorbij geracet door Noren die het rondje meerdere keren deden. Verder zie je zoals gewoonlijk geen kip (en ook geen eland trouwens)

 Het was een bewolkte dag, maar de zon priemde af en toe door de bewolking heen wat een mooi licht opleverde

Grote ijsmassa's hangen aan de rotsen, een prachtig gezicht

Schaatsen op het Skagerrak

Op zaterdag zijn we naar Sørlandcentrum gereden en toen kwamen we voorbij de camping van Kees Verkerk, de schaatslegende uit Nederland van de jaren 70. Maar wat ziet ons oog? Ze zijn er zowaar aan het schaatsen. Niet Keesie, maar de Noren zelf, op het Skagerrak, wat in dit gedeelte toch echt zout water is. Het ijs ligt er glad en glimmend bij en we spreken af dat we hier morgen weer naartoe gaan, maar dan met de schaatsen.
Zo gezegd, zo gedaan. Op zondag waren we terug. Eerst hadden we er nog niet heel veel vertrouwen in. Er liepen wel mensen op het ijs, maar er werd niet heel veel geschaatst. En het was niet heel makkelijk om op het ijs te komen. Aan de kant lagen gebroken ijsschotsen en veel water. 

 

We liepen wat langs de promenade tot we ergens het ijs op konden. Voorzichtig hebben we een honderd meter het ijs geïnspecteerd, maar het was overal minimaal 10cm dik. Hierna zijn we toch maar de schaatsen gaan halen

 

Marretje met de boogbrug van Kristiansand (de snelweg E18) op de achtergrond. 

Er was vandaag sneeuw voorspeld en dat kregen we al snel. Het ijs werd wit en het uitzicht naar de brug verdween volledig. Hier komen Ben en Maaike aangeschaatst vanuit het niets

Eindelijk, ik had het niet verwacht in Noorwegen, maar we hebben dan toch een keertje op de schaatsen gestaan. En dan nog op zout water ook.

Tryger wandeling

Het heeft vandaag de hele dag gesneeuwd. De temperaturen zijn inmiddels rond 0 gekomen, qua gevoelstemperatuur beter dan de -20  van deze week. Zelfs de Noren die toch wel sneeuw gewend zijn, waarschuwen voor problemen op de wegen.
Onze tuin werd vanmiddag gelukkig sneeuwvrij gemaakt door de buurman, maar inmiddels ligt er alweer 10cm.

In de middag hebben Mar en ik de trygers van zolder gehaald en zijn omhoog gelopen naar het meertje. Met de sneeuwschoenen door het bos gaat makkelijker dan 's zomers dus we zijn in een alternatieve rechte lijn vanaf ons huis naar het meertje gelopen.

Eerst moesten we de 41 oversteken, en voor de mensen die de weg kennen vanuit de zomer... Zo ziet deze eruit als het hard sneeuwt. Op zich goed onderhouden, maar een stukje smaller en witter.

Ook met de sneeuwschoenen zakken we nog behoorlijk weg in de sneeuw, hetgeen het behoorlijk inspannend maakt.

Soms was het klauteren over, gelukkig niet al te spannende, beekjes. Wel heerlijk stil, die sneeuw dempt alle geluiden

Veel bomen hebben het door de natte sneeuw erg zwaar. Hier hebben we er een klein berkje geholpen, maar waarschijnlijk niet voor erg lang aangezien het nog steeds behoorlijk sneeuwde.

`

Ontzag en de vriezer ontdooien

Mijn fiets is met deze temperaturen (door enigszins laks onderhoud) een doortrapper geworden. Mijn hele freewheel zit vastgevroren. Zodra ik mijn benen stil houd, vreet mijn derailleur de ketting op. En dus moet ik gewoon blijven doortrappen totdat ik er ben en dan afstappen. Dat lukt aardig moet ik toegeven, al zit ik er nu echt wel aan te denken om mijn fiets eens te repareren. Maar dan wel op de zaak, want in het huis is het al weken 2 graden in de gang, wat nu niet echt uitnodigend is om eens lekker te gaan sleutelen (vandaar ook het achterstallige onderhoud).
Maar voor alle mensen die zich altijd al afvroegen waarom de tranen toch zo zout zijn: welnu, volgens mij ben ik ben erachter. Dan kun je bij -20 graden fietsen zonder dat je ogen bevriezen. Het traanvocht vormde overigens wel ijsbergjes in mijn wimpers, dus volgens mij is het niet heel aangenaam om verder dan 10km te fietsen. Op de zaak werd ik met enig ontzag binnen gehaald door mijn collega's die overigens wel vroegen of mijn auto kapot was en waarom ik niet gebeld had om mee te rijden. Ik heb gezegd dat het toch echt een vrijwillige tocht was, maar verder toegegeven dat -20 misschien iets te koud was voor een spijkerbroek.

Dit soort temperaturen heeft wel voordelen voor sommige huishoudelijke taken. De vriezer ontdooien gaat erg makkelijk. Men neme wat plastic dozen, zet alle spullen uit de vriezer hierin, plaatst deze buiten de voordeur en gaat de vriezer ontdoen van ijs. Katten zijn er nagenoeg niet, wolven zijn weliswaar in aantocht, maar volgens mij nog niet zuidelijker dan Oslo waargenomen en beren zitten ook nog een 800km hiervandaan. Dus na een uurtje konden alle spullen weer onaangetast de vriezer in.

Nog even de as uit de kachel weggegooid in het bos hier achter ons huis. Ik kon gewoon over de sneeuw heen lopen, zo hard is het inmiddels. Raar gevoel hoor, dat je een meter boven het maaiveld kan lopen.

Voor de rest vinden we het, net zoals de rest van de Noren, gewoon verrekte koud hier, al begint er wel enige gewenning plaats te vinden: vandaag is het "slechts" -8 en het voelt een soort warm aan...
En zoals Maaike al zei vandaag: over 55 dagen is het al lente. Maar goed, eerst nog even van de sneeuw genieten.

Wintersport 2013 in Hovden

Aan het eind van de eerste werkweek hing er een briefje op mijn werk dat het appartement in Hovden nog altijd niet verhuurd was voor het komende weekend en dat daarom de eerstkomende hem mocht huren. Dat was snel besloten. Hovden is een wintersportplaats hier in het zuiden van Noorwegen. Ik schreef me in, vrijdag om 17:30 en bleek maandag de eerste te zijn.
Vrijdag de 10 heb ik vrij genomen en hierdoor konden we donderdagavond al naar de hut rijden, zo'n 200km, ca 3 uur rijden.
De reistijd bleek iets te optimistisch. Ten eerste lag er op de wat kleinere wegen aardig wat harde sneeuw en ijs en dat rijdt toch minder zeker dan een droge weg. Ten tweede ondervond ook een vrachtwagenchauffeur dat het glad en had zijn vrachtauto in de greppel tegen een berg aan geparkeerd. En precies rond half tien waren de bergers begonnen met het leeghalen van een vrachtauto, exact toen wij aankwamen. We hebben  bijna een uur staan wachten achter de bergingsauto

Want de weinige alternatieve wegen die er zijn in Noorwegen, liggen vaak op grotere hoogte, zijn smal en vaak niet bestraat en zijn daarom geen beste optie in de winter. En gezien de groeiende rij Noorse automobilisten achter ons was wachten inderdaad de beste optie.

Hierna werden we vrij gelaten en zijn we met een hele rij Noren achter ons de resterende 38km naar Hovden gereden. 38km dezelfde auto achter je. In Nederland zouden we een achtervolgingsgedachte krijgen, maar in Noorwegen is het vrij gewoon. Een van de auto's in de rij reed zelfs dezelfde garage in als wij.

In Hovden was het daags erna met -21 graden KOUDDDDDDD.

Het weer was gelukkig prachtig. We wachtten even tot de zon over de bergen was, we hadden nagenoeg geen wind dus we konden het hierdoor een uurtje of 2 uithouden en dan gingen we even opwarmen.

 Mooie uitzichten

  Nog mooiere uitzichten, er ontbrak maar 1 ding.... Femke die in Nederland studeert.

Met -15 op de piste zijn we aangekleed met 4 (ik) tot 6 lagen (de dames) en hebben we zelfs ons gezicht bedekt, zeker in de liften.

En ja, er skieden meer mensen hier. Maar die lieten zich af en toe moeilijk vangen op de foto

Morgen gaan we nog een dag skiën en dan gaan we de terugreis weer aan. Gelukkig rijden we dan op zondag, dan maken we minder kans op een vrachtauto in de greppel langs de kant van de weg