Sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw

De wereld is veranderd in Birkenes. De ruige wildernis heeft binnen 1 week plaatsgemaakt voor een lieflijk wit glooiend  terrein waarin alle geluiden gesmoord worden.

Dat levert wel de nodige extra inspanningen op: 5 dagen achtereenvolgens met de fiets aan de hand een weg banen naar de hoofdroute, houthakken om de kachel brandend te houden, de oprit schoonhouden met een zogeheten snøfres (een gemotoriseerde sneeuwfrees) en onze auto staat niet bij huis geparkeerd maar boven aan de heuvel en uiteraard een sneeuwballengevecht met Maaike...

Al met al komen we wel aan onze dagelijks portie beweging.

Maar zo had ik vorige week de oprit van de buren sneeuwvrij gemaakt met de sneeuwfrees, wat deze week met gelijke munt werd terugbetaald. Alleen Harald had iets "beter" materiaal...

Maar zogezegd het uitzicht is hier sprookjesachtig geworden en als we eerlijk zijn dan is de wintersport zeker een van de dingen die ons naar Noorwegen heeft getrokken. Vorige week hebben we bij de eerste echte sneeuw langlaufskies gekocht waar we al diverse tochten op hebben gemaakt. De eerste paar dagen hebben we na ons werk in het donker met hoofdlampen geoefend. We zijn naar de rivier gelopen en weer terug en hebben hierna een echte loipe rond ons huis gemaakt.

Vrijdag hebben we ons derde rondje gemaakt en even met een buurman gesproken. Een echte Noor en hij haatte sneeuw vertelde hij. Hij woont wel op een leuk plekje dus als hij nu besluit naar Spanje te verhuizen dan zullen we niet moeilijk doen als hij zijn huis graag aan ons wil verkopen...

Zaterdag kregen we al meer lef en hebben onze eerste schreden gewaagd op de loipe van Birkeland. Niet dat we bang hoefde te zijn gezien te worden. Volgens een collega zijn er veel echte Noren die nooit op de skies staan, maar zoals gewoonlijk vroegen wij ons af waar ze uberhaupt mee bezig zijn. In ieder geval niet met langlaufen hier in Birkeland...

Zondag zijn we naar Øynaheia geweest, een gebied (ca 30km van Birkenes)  waar de Herefoss langlaufvereniging tochten uitzet. De tochten varieren van 2 tot 17 km en lopen rond tot en met de Topdalsheia. Hier waren we al een keer in de zomer met orientering geweest, maar de route naar de Topdalsheia wordt in de winter op voorhand afgewezen door onze auto. De heuvel hiernaartoe is zo steil dat, zodra het naambordje Topdalsheia zichtbaar wordt, de motor spontaan afslaat.
We waren uitgenodigd door een collega van mij, maar we zijn niet meteen hard van stapel gelopen en hebben de 7 km route gedaan.

Onderweg lekker koffie gedronken onder de afdak van een hutje. De zon liet zich helaas niet zien vandaag, maar het was verder een mooie tocht.
Hierna over de besneeuwde wegen weer naar huis want verder naar het zuiden had het inmiddels al weer flink gesneeuwd. In ieder geval hebben we direct thuis weer de sneeuwfrees uit de schuur gehaald. Niet dat het veel effect had, maar dan hebben we morgen weer minder te doen

Als de sneeuw niet naar Mohammed komt, dan moet Mohammed naar de sneeuw

Enkele weken geleden hadden we in Sørlandet truger ofwel sneeuwschoenen gekocht als kerstkado, maar helaas bleef tijdens de kerstvakantie de echte sneeuw uit.

Er is wel wat sneeuw gevallen hier in de buurt, meer dan genoeg om een sneeuwpop van 2 meter te maken, maar de temperaturen waren al snel weer gestegen zodat in de omgeving waar de wonen de sneeuw weer weg begon te smelten. Daarom zijn we zondag naar Engesland gereden (niet te verwarren met een eiland voor Europa, die s is echt een wereld van verschil).
Engesland is een kommune in Birkenes, hier zo'n 35km vandaan, maar ligt op ca 200m hoogte. En hier was afgelopen donderdag een flinke pak sneeuw gevallen.

De wegen waren volledig wit en de omgeving had een extreem hoog kerstkaart gehalte

In Engesland bonden we onze sneeuwschoenen voor het eerst onder en zijn lekker een stuk gaan wandelen. Grappige met sneeuwwandelen is dat je vrijwel overal kunt lopen. Hoe hoger de sneeuw, des te groter het oppervlak waar je zorgeloos kunt wandelen

In ieder geval haddden de dames het wel naar hun zin hier

Lichte dooi zorgt ervoor dat de watervalletjes niet droog komen te staan. Sneeuw en water levert altijd een prachtig gezicht, het water komt onder de sneeuw vandaan, valt, en verdwijnt vervolgens weer onder de sneeuw om ergens anders weer tevoorschijn te komen

Jammer genoeg hadden we geen rugzak mee, anders was dit onze picknickplaats geweest. Eenmaal terug bij de auto hebben we koffie gedronken en zijn we weer terug gereden. Dit vonden we erg leuk en smaakt zeker naar meer...

Gelanceerde gasaansteker

Het weer kan maar geen keuze maken. Het regent, sneeuwt, vriest en dooit dat het een lieve lust is.
Dat we met ons huisje op het koudste plaatsje staan is af en toe wel erg duidelijk:

Vandaag belde Maaike dat ze ziek was uitgestapt uit de bus. Ik was net volledig ondergesneeuwd van mijn fiets gestapt en kon nagenoeg direkt weer op de fiets springen om haar op te zoeken en naar huis te brengen. Op zo'n moment mis je wel een auto, maar het ging allemaal verder wel goed.

Verder was het in de nacht van maandag op dinsdag aan het regenen terwijl het toch echt onder 0 was. De auto stond bij het huis geparkeerd en aangezien we in een klein dalletje wonen, moesten we 's ochtends omhoog rijden. Eerst hebben we dit geprobeerd over de weg, maar halverwege de heuvel kwamen we, ondanks onze winterbanden, tot stilstand. We konden alleen maar achteruit door de bocht terug gl(r)ijden en in de wetenschap dat de remmen geen enkel effekt meer hadden was dat best wel spannend. Toen maar via de tweede weg geprobeerd ons dal uit te komen. Dit is een zogeheten "grusveg", harde modder, deze weg is nog steiler, maar hier hingen wat bomen over de weg waardoor de vorst wat minder effect had. Deze weg lukte gelukkig. De avonden hierna hebben we de auto voor de zekerheid maar boven naast de weg geparkeerd en zijn we 's ochtends met spikes onder de schoenen naar boven gelopen.

Femke is nu bijna 2 weken hier en is druk bezig met haar examens. Dat houdt in dat mijn kennis omtrent wis- en natuurkunde af en toe weer danig op de proef wordt gesteld. Wat is rood groen, leeft 15 cm onder de grond en vreet stenen. Het rood-groene stenenvretertje.
Als een steen van 2 kilo zonder beginsnelheid van een berg van 1 km hoogte afvalt, hoe diep zakt ie dan in de grond weg? 15 cm, want daar leeft het roodgroene stenenvretertje. Ja, mijn kennis is nog niet helemaal weggezakt.
Maar Femke doet ook af en toe praktijktesten. Stel je steekt een houtkachel aan met een gasaansteker, wat gebeurt er dan als je deze op de kachel legt en vergeet:
1) niets
2) ik denk niets
3) misschien toch iets

Ons huis staat er gelukkig nog, maar het gasreservoir is niet meer teruggevonden.

31 december 2011

2011 is bijna afgelopen. Wat is er voor ons veel gebeurd in dit jaar. Ander werk, huis verkocht, en helaas nog geen vakantie gehad. Sandra en Paul waren hier een paar dagen op bezoek en het was zo gezellig dat ze nog een dag erbij hebben geplakt. Of was dit omdat de boot weer eens niet vaarde vanwege het slechte weer?

Nederland hebben we nog niet helemaal los kunnen laten aangezien we al een paar dagen zitten te luisteren naar de Top 2000. Ja, ook in Noorwegen hebben ze een Top1000, op zich goede muziek. Als Nederlander snappen we het als we in de top2000 Boudewijn de Groot of Jantje Smit horen, maar het is toch raar als er plotseling een Noors nummer voorbij komt. Dus voor ons de Nederlandse top 2000 op nummer 1.


En volgend jaar wordt weer een spannend jaar. Ook in Noorwegen is de Euro crisis goed te merken aangezien Europa voor Noorwegen toch wel een belangrijke afzetmarkt is. Nou ja, wie in de toekomst kan kijken mag het zeggen. Wij zullen het wel zien.

Wel 1 ding vergeten mee te nemen uit Nederland: OLIEBOLLEN :-(
Dan maar ter compensatie worstjes grillen boven een vuurtje straks.

Voor allen die we niet spreken maar wel onze blog lezen: Wees voorzichtig en een goede jaarwisseling

Keep on dreaming of a white christmas...

A white Cristmas. Onze kerstboom is alvast voorzien van een laagje poedersneeuw en staat buiten te wachten tot ie naar binnen mag. 10 tot 15 jaar doet een boom erover om ca 1.8 m hoog te worden en als kerstboom zijn levensloop te eindigen. 

White Christmas dus, zo op het eerste gezicht ziet het er toch veelbelovend uit. Vorige week zakten we nog in de blubber weg voor de voordeur en had de rivier een enorme afmeting. Momenteel is het buiten -10 graden en stroomt er opvallend minder water door de rivier doordat het water in de bergen vastvriest op de rotsen. 

Er is vannacht sneeuw gevallen en meestal verdwijnt sneeuw pas bij temperaturen boven 0. Maar vrees niet, dat lijkt te gaan lukken. In 2 dagen voorspellen ze hier +8, ofwel 18 graden verschil en veel, veel regen. Ik denk dat ik mijn korte fietsbroek maar weer eens ga opzoeken.

De sneeuw levert, ondanks de foto's in het donker, wel mooie plaatjes op. Grappig detail is dat je in deze foto precies kunt ontdekken in welk deel van het huis we momenteel zitten. Let op het stuk huis wat het meest ontdooid is.
Deze twee nachten was het overigens niet veel lichter door de sneeuw. Om lichter te worden is er toch iets van een lichtbron nodig (meestal de maan), maar de maanfase is het eerste kwartier en van de maan is maar een spleetje zichtbaar.

Bloemos geweldius koudos

Het is zondagochtend, -9 graden buiten, nog altijd geen sneeuw, maar we genieten van het uitzicht.
Niet overal is het uitzicht direct toegankelijk. Aan de noordzijde van het huis vinden we tot onze verrassing de bloemos geweldius koudos (ijsbloemen) op de ramen. Met alle dubbel glas in de wereld leek deze bloemsoort te zijn uitgestorven, maar hier in ons oude boerderijtje in Noorwegen bestaan ze dus nog. En net zoals vroeger vind ik het nog altijd boeiend om ze te bekijken

Zelfs buiten krijg ik niet veel kleur op de foto's. Het is met 9:30 nog redelijk vroeg in de ochtend en weinig zon. Maar snel wordt het een prachtige dag.

We zijn door de buren uitgenodigd om een kerstboom uit te zoeken en om te zagen. De bomen zijn te vinden aan de zuidzijde van de heuvel waar we wonen en daar is het heerlijk weer. Ik had voor de zekerheid een kerstboom getekend met maten erbij en een rolmaat meegenomen, maar Maaike vond het wat te ver gaan om hiermee bomen te zoeken. Zonder hulpmiddelen vinden we alsnog een leuke boom en bij nader inzien voldoet de boom met grote nauwkeurigheid aan de getekende versie. Het kan bijna geen toeval zijn.

Buurman Harald had al een vuurtje gestookt op een uitzichtplaats boven de kerk en hier hebben we heerlijk worstjes gebakken in het vuur, koffie gedronken en wat gepraat met elkaar.

En zo eindigen we de gezellige middag met een gevulde maag en een kerstboom voor de deur. Versieren, dat zullen we volgende week gaan doen.

Boterzachte crisis

Af en toe lezen we berichten die onze wenkbrauwen boven onze schedel doet belanden. De boete tot 10 km te hard rijden is hier 400 Euro, pas op met naar een 3D film gaan, je kunt er scheel van worden (1 jongetje kwam scheel terug nadat hij naar de film was geweest), lenzen in je ogen kunnen verschrikkelijk schadelijk zijn (met uiteraard foto's erbij die je accuut je eet- en leeslust ontnemen), gebruikt u kaneel, pas dan op...  en zo meer. En statistisch gezien is dit wel te begrijpen. Noorwegen heeft nu eenmaal niet zoveel inwoners, dus als er met 1 Noor iets gebeurt, dan is dit al snel een hoog percentage...
Noorwegen is een trots land en wil graag goed zijn, liefst gewoon de beste. In sport, noem maar op. Onlangs nog een leuk programma gezien waarin vol trots werd verteld dat Noorwegen nummer 1 was in efficient logistiek vervoer. Maar het gaat niet altijd goed en dat leidt dan tot vele nieuwsberichten met af en toe "krachtige" termen. Dat Bokko de eeuwige tweede (of zelfs minder) is, dat blijft wel leuk om te lezen. Maar dat die man "knust" ofwel "verpletterd" werd door de Nederlanders vind ik zelf weer wat te ver. Ik mocht willen dat ik 50% kon schaatsen zoals hem en zijn zus...


En soms gaat het zo verkeerd dat we nu echt een tekort hebben. Energie, olie, geld? Nee, een "botertekort". En dat net voor kerstmis, wat ook in Noorwegen traditioneel de tijd is waarin heel wat afgebakken wordt. Dagelijks kunnen we het lezen in de krant, we vinden er tips om zelf boter te maken, er komt een Deen met 1000 pakjes boter overvaren naar Noorwegen (de reporter vroeg nog of hij het deed uit liefdadigheid). 500 gram boter wordt op Finn (de Noorse marktplaats) aangeboden tegen het hoogste bod en vol trots laat "tollvesenet" (de Noorse douane) een foto zien dat ze een smokkelaar met een paar kilo boter hebben betrapt. De man krijgt een boete en de boter wordt vernietigd...
Vernietigd? Tekort? Volgens mij mis ik nog wat woordjes. Ik zal het nog eens lezen

In ieder geval heeft Marjolein een goede beurt gemaakt bij haar op de zaak. Ze heeft een zelfgebakken cake meegenomen.
"Heb jij nog boter?"
"Ja, en we hebben nog 1 kilo in de koelkast."
"En mijn schoonzus komt binnenkort uit Nederland op bezoek met boodschappen"