Ben, Marjolein, Femke en Maaike in Noorwegen

Ben, Marjolein, Femke en Maaike in Noorwegen

vrijdag 24 juni 2016

Skilter en schilder

Skilter ofwel borden. Op het museum was er een collega vrijwilliger die vertelde hoe je dit maakt. En dat was grappig eenvoudig en kost geeneens zoveel tijd
Neem een plank (in dit geval een villmark plank)
teken de gewenste tekst in de gewenste hoogte op het bord.
Neem de bovenfrees met een geschikte frees (ik had hier een driehoek gebruikt) en frees de letters uit
Vul hierna de letters met een donkere verf. Doe dit gewoon grof, de letters hoeven niet exact gevolgd te worden, zolang de zijkanten van de letters maar goed gevuld worden
Laat de verf drogen
Schuur nu met een bandschuurder de bovenkant vlak en maak de letters "scherp" door alle verf op het vlakke gedeelte te verwijderen.
Er zijn er al meerdere gemaakt met een ander letterype. Erg leuk werken succes verzekerd.
Bestellingen? Laat gerust een mailtje achter :-)

Verder gaat het schilderen zijn gangetje. aan de zijkant van de garage toch maar weer ingegrepen door wat planken eraf te halen, in te korten en gedraaid te monteren.
En nu dus weer verder verven. Welnu, in ieder geval is de stelling weer verwijderd en ziet de voorzijde van de garage met een nieuw likje verf er weer gelikt uit.

Als gezoem omgezet omgezet zou kunnen worden in energie, dan kunnen we waarschijnlijk een paar dagen energie opwekken uit dit stukje tuin. Vele honderden hommels zijn hier in de bloemen bezig

vrijdag 10 juni 2016

Jonge koolmeesjes en gevallen verfpot

De jonge koolmeesjes in het nest naderen hun voltooiing. Grappig om te zien dat ze feilloos constateren of een van de ouders omhoog krabbelt of iets anders. Als een vervelende huiseigenaar een ouder probeert te simuleren is het direct doodstil in het nest. 
Ik heb mijn telefoon door de planken geschoven en heb op opname geklikt.

 Niet makkelijk te zien, maar er zijn hier vier vogels te tellen die zo te zien redelijk groot al zijn
Verder is het ontzettend warm hier en heeft Murphy blijkbaar een vrije dag. Mijn pot verf, die ik voorzichtig op een plank zette op de steiger, zo'n 3 meter  boven de grond, lag plotseling met een knal op de grond.
Ik weet nog altijd niet wat er nu gebeurd is waardoor de pot plotseling beneden lag, maar in ieder geval is er slechts 1 druppeltje uitgesprongen. Dus hierbij is bewezen dat het wel degelijk mogelijk is dat een pot verf op een normale manier kan landen op de grond.

zondag 5 juni 2016

Stelling maken en verhuizing van eekhoorn

Project van de dag: stelling maken
Men neme een garage die hoognodig geverfd moet worden (zelfs de buurman had al een keer een hint gegeven) en we coMbineren dat met een prachtige dag. Ik heb gepoogd zo lang mogelijk in de schaduw van de boom te blijven, maar dat hield al op bij een uur of 12
Staanders gemaakt. Moeilijkste en gevaarlijkste deel was die rechtop te krijgen. Maar met een extra voet ging dit goed en veilig
En toen was het eigenlijk gewoon waterpas erbij en  heel veel schroeven.
De ingang voor de EL auto moest wel begaanbaar blijven. Ik heb geen klachten gehoord over raar schurende geluiden tijdens het inrijden van de garage, dus waarschijnlijk was de hoogte van de schoren goed
Nu gaat het grote werk dan beginnen. Ik heb de avond opgeofferd aan opruimen, deels binnen en deels buiten, de knotjes maken het onmogelijk om volledig buiten te werken.
Nog niet hard nagedacht hoe ik de achterkant van de garage kan doen: er is nagenoeg geen plaats voor een stelling omdat er een aangebouwd hok in de weg staat, bovendien is de helling naar beneden vanaf de achterkant verschrikkelijk steil.

Regelmatig als ik in de garage of het plankenhok bezig was, hoorde ik het gekrabbel van een eekhoorn. Soms zag ik hem ook, zowel in als buiten de garage. Ik had al het vermoeden dat er iets aan de hand was, en vandaag zag ik hem plotseling met takjes tegen de muur opklimmen. Toch maar eens even kijken nu. Nu hebben we al 4 vogelnestjes die uitgekomen zijn, maar een eekhoorn in de garage is toch iedere keer weer een soort schrikken met die herrie. Dus ik heb dit toch maar weggehaald in de hoop dat ie gewoon een boom uitzoekt zoals de rest van zijn soortgenoten.

donderdag 26 mei 2016

Overal voorjaar

In een weekend met veel regen hebben we oefen gereden met onze kleine, Met fantastisch resultaat, want het vierde rijbewijs is binnen in de familie. In 1 x en exact op haar 18e verjaardag. Geweldig Maaikie!

Dag hierna begon met een sprookjesachtige mist

waarna weer een heerlijke tijd volgde qua weer en vogels. 

Deze spreeuw fladdert, sputtert en zingt al enkele dagen geweldig hard op ons daken de koolmeesjes vliegen al af en aan,, waarschijnlijk hebben die al enkele snavels te voeden

Verder is project kastafel afgerond. We hadden nog een oude (en goed functionerende) plastic tafel in de kas staan voor al het kweekgoed, maar net voor een heugelijke dag vertelde vrouwlief dat ze eigenlijk meer ruimte nodig hadvoor het zaaigoed
De keuze was dus tussen een nieuwe kas of een slimmer ingerichte tafel, waarbij mij de laatste keuze het minste werk leek. Bovendien had ik nog wat korte planken over, dus daar is ie dan: een drie etage tellende tafel met verstelbare Ikea poten (die ik een keer tijdens een aanbieding had gekocht, maar nooit gebruikt is zelfs een aanbieding te duur)

maandag 16 mei 2016

Projectjes projectjes

Project "verven" is er een die waarschijnlijk nooit ophoud. We hebben 23 liter verf gekocht dit weekend, joepie... Nou ja, we slaan in ieder geval onze handen niet op een lege plek 
Met dit gedeelte zijn we het huis rond met verven. Dit is het derde jaar dat we hier wonen, dus volgens mij is de snelheid voldoende acceptabel? De verffabrikant garandeert 10 jaar (ik vermoed wel dat er enkele ontbindende voorwaarden te lezen zijn als kleine lettertjes), dus in theorie zouden we een paar jaartjes vooruit moeten kunnen.

Dit was de dag dag er druppels uit de lucht vielen, terwijl er recht boven ons echt helemaal geen wolken zaten
Na gedane arbeid besloten we te vissen in de avond. Zonder succes. Voor de tweede keer achter elkaar hebben we nu niets gevangen. Hmm, en dat terwijl we vissen ter grootte van accepabel panformaat gewoon letterlijk 1 meter bij ons vandaan zagen zwemmen.
Onze theorie is dat het paaitijd is en de vissen meer oog hebben voor elkaar dan voor onze blinkers. En dat is maar goed ook, dan zijn er volgend jaar NOG meer...
Bovendien werd onze eerst visloze dag volledig gecompenseerd door een ontmoeting met een eland en troffen we onze twee reetjes weer in het weitje toen we de laatste keer aankwamen. Hierna was  de tweede visloze dag weer genieten qua kleuren van de ondergaande zon. Gewoon zitten, kijken en genieten, Hier leeft een mens toch ook voor?
Het is zowiezo prachtig weer de laatste weken. De ondergaande zon maakt met de frisgroene bomen een fraai schouwspel
Nog wat hout gekocht, met als bedoeling om hier een stelling van te timmeren. We hebben een kleine zagerij als buurman dus we sjorren het hout vast op de aanhanger en hoeven vervolgens geeneens over de openbare weg te rijden om thuis te komen. Het enige wat tot nu toe mislukt is, zijn de pogingen om een prijs te krijgen wat dit moet kosten... "Je krijgt het goedkoop" is het enige wat ik weet. Volgende poging te betalen wordt woensdag
Overigens is het doel voor het hout alweer gewijzigd. Een deel wordt alsnog stelling, hierna waarschijk een huisje en een ander deel is al gebruikt om wat planken van het huis te vervangen
Ook is de "veger" geweest, een verplichte controlere (tegen uiteraard extra belasting, niets voor niets). . De brandweer komt  zelf om eens in de drie jaar de schoorsteen te vegen. Hij deed zjin werk zo snel dat ik geeneens een foto heb kunnen nemen
Projectje opknappen buitenhuis verloopt ook voorspoedig. Het laatste gedeelte is in een soort bitumen gezet en ik ben nu de deur aan het verven.
Nee, ons vervelen doen we nog niet hier

Een ander projectje "buitenhuis" verloopt minder voorspoedig. 
Dit huisje is een speelhuisje voor kinderen, maar wordt door ons niet gebruikt en belemmert eigenlijk het uitzicht vanuit de keuken. We willen zelf meer aan een open zitplaats hier. 
We hadden daarom het huisje op de Noorse marktplaats gezet. Ontzettend veel geintereseerden, maar  niemand die een oplossing heeft om het huisje te vervoeren. Ziet ernaar uit dat we zelf zaag en hamer moeten gaan hanteren.

zondag 1 mei 2016

Zonnepanelen en weekendse bezigheden

Vorige week de zonnepanelen opgehaald. 10 stuks voor een geschat opgewekt vermogen van 2.5kW
Marjolein kreeg een aanbieding van de zaak en dat leek ons leuk om te doen.
Nog snel even nagevraagd wat er gebeurt als we teveel vermogen leveren, Wordt dat teruggeleverd aan het electriciteitsnet of moeten we het omzetten in warmte? Enfin, na twee keer op de verkeerde plaats te zijn gekomen kregen we bij een derde het bericht dat het in behandeling is genomen. Waarschijnlijk typisch Noors, want daar bleef het bij.
Onze berekening gebaseerd op enkele aannames gaf als resultaat dat we de zonnepanelen "misschien" in 10 jaar terug konden verdienen.

Misschien, omdat
- 2.5kW alleen geldt als de condities geschikt zijn en
- we het opgewekte vermogen kunnen verbruiken

Probleem is alleen dat in de zomer de meeste warmte overdag wordt opgewekt, terwijl er nagenoeg geen verbruik is.
In de winter daarentegen is het verbruik enorm (we stoken elektrisch) en vermoed ik dat de opbrengst nihil zal zijn (zeker met sneeuw op het dak).
Desalniettemin leek ons het leuk en misschien als de energieprijs gaan stijgen, valt het allemaal wel weer mee.

We hebben in ieder geval de aanhanger weer een keer kunnen gebruiken. Wel was hier een spoed reparatie nodig. Onze aanhanger had naar schatting nog geen 300km gereden in 2 jaar, maar de laatste tocht was op een gepekelde weg. De rest van de winter heeft de aanhanger op de handrem gestaan en na de winter kwam de trommelrem niet meer los. Ik laat hem nu maar staan zonder handrem.

Het weekend is opnieuw besteed aan:
- klussen (bv gaten in de weg repareren en paardebloemen steken)

- vissen in de avonduren
(na 5 jaar gaan we de eindelijk de Noren geloven dat er vis te vangen is. Dank aan Hans Olaf)
- en eten klaarmaken
De vissen smaakte heerlijk

donderdag 28 april 2016

Taalstrijd = besmettelijk?

In ons bedrijf was een kleine "taalstrijd" uitgebroken. Alle “tosprÃ¥kelige” ofwel “tweetaligen” werden uitgenodigd op een "obligatorisk møte", ofwel een verplichte vergadering van 30 minuten. 

Alleen de uitnodiging deed al veel stof opwaaien.  Niet alleen omdat dit per brief verstuurd werd en hierdoor niet bekend was bij de “niet tweetaligen”, maar ook omdat de term zonder veel fantasie vertaald kon worden met “buitenlanders”. Bovendien is volgens Wikipedia een scheiding op taal een vorm van discriminatie.
"We mogen onze taal niet meer spreken", vertelden veel buitenlandse collega’s. Ik zei dat dit niet vermeld was in de brief, er stond namelijk geen enkel detail in omtrent de aanleiding. 

Gisteren werd de vergadering gehouden. Niet iedereen verscheen op de vergadering. Ik kon dit levendig begrijpen van mijn collega  die al 40 jaar in dienst van het bedrijf was en die inmiddels waarschijnlijk vloeiender Noors spreekt dan Nederlands. Maar verder was de opkomst behoorlijk en tot mijn verbazing trof ik zelfs collega’s aan waarvan ik tot nu toe dacht dat het Noren waren.

De vergadering begon netjes met een voorstelronde. Iedereen werd gevraagd zijn naam, afdeling en “talen” zeggen, en sommige collega’s ratelden een lijst met talen op wat mijn rijtje deed verbleken. Indrukwekkend en interessant hoe weinig je soms weet over mensen. Om niet te licht over te komen heb ik naast de taal Nederlands dan ook maar Belgisch genoemd
Al snel werd geprobeerd duidelijk te maken wat de reden van de bijeenkomst was. Het was werkelijk de bedoeling dat iedereen in het bedrijf de Noorse taal machtig was vanwege de interne communicatie en met name de veiligheid.
Terwijl ik nog altijd op de echte reden aan het wachten was, ging de voordracht al over de maatregelen. Doel was dat iedereen zo snel en goed mogelijk Noors zou leren, dat zou de veiligheid ten goede komen. Het was de bedoeling dat we werkelijk overal en altijd Noors gingen praten, zelfs al waren we met twee personen in 1 kamer.

“Dat ga ik niet doen”
“Wat zei je?”
“Ik zei dat ga ik niet doen. Wat is de reden dan ik niet met een collega Nederlands mag praten”
Er kwamen direct  veel meer reacties en vragen los en na een tijdje nam de directeur persoonlijk de discussie over. Nog steeds werd niet duidelijk wat de reden van deze bijeenkomst was

“Mag ik weten waarvoor de vergadering is? Mijn ervaring met al die mensen die hier zitten is erg positief, voertaal is Noors, dus wat is nu het probleem?”
Ja, er waren af en toe wat communicatieproblemen in de organisatie.
“Los dit op dan.“
Ja, er waren maatregelen genomen, maar er waren nog steeds problemen.
"Kun je aangeven wat ik fout heb gedaan? Ik begrijp werkelijk niet waarvoor ik hier zit."

Enfin, de vergadering duurde 4x langer dan gepland en wat we kregen te horen als voorbeeld was dat van 1 afdeling 4 mensen niet goed konden samenwerken. Mensen die tijdens het werk hun eigen taal spreken en hierbij de natives buitensluiten. Dezelfde mensen die in de kantine zitten en opnieuw de collega’s buitensluiten.Via de vakvereniging waren klachten binnengekomen en die ware gerelateerd aan taal. 
“Het probleem treedt dus op bij een groep mensen van 3 of groter waarbij minimaal 1 Noors spreekt en de rest een buitenlandse taal” (ik houd mij vaak bezig met RCA op de zaak). Bovendien klinkt dit een probleem wat grenst aan een prive probleem tussen personen
Opnieuw, los dit probleem op, maar zeg niet tegen iedereen dat ze hun taal niet mogen spreken, want dat is niet de oplossing.
Enfin, discussies tussen mijn collega's en PZ / directie leidde ertoe dat mijn bewondering over de taalvaardigheden van mijn collega's alleen maar toenam

Daags erna gaf de directeur persoonlijk toe dat ze hier te kort door de bocht waren gegaan. Zonder de feiten goed te hebben geanalyseerd heeft men als oorzaak “taal” aangenomen en had men de vergadering gepland. Ik vond het enorm jammer dat er hierdoor in een vrij goed milieu plotseling zoveel geschud word dat mensen boos en droevig waren

Nog twee collega's aangesproken.
De eerste was afdelingschef geweest op de betreffende afdeling en ik vroeg hem of de mensen die aanleiding waren voor deze vergadering zelf op de vergadering aanwezig waren. "Nee", was het korte antwoord. De vergadering had dus blijkbaar nog minder effect dan gedacht.
De tweede collega heb ik alleen maar gewaarschuwd: als hij nog een keer zegt dat hij slecht Noors spreekt, dan geef ik hem persoonlijk een schop onder zijn kont.


Nog even terugdenkend: We zijn een Noors bedrijf, met het hoofdkantoor in Battice, Belgie… Het land van de eeuwige taalstrijd. 
Zou taalstrijd dan toch besmettelijk zijn?